De oratie van  Suzanne van de Vathorst uit 2014 had als titel: ‘De goede dood’. Kun je die nog nastreven tijdens een pandemie?

„Die moet je altijd nastreven. In het algemeen vinden zorgverleners sterven op de IC geen goede dood. Je kunt geen afscheid nemen, je ligt vol apparatuur. Het is heel… niet-vreedzaam, geen rustige omgeving. Als je denkt dat iemand gaat sterven op de IC, neem je hem niet op, ook als je wel voldoende plek hebt, om ervoor te zorgen dat hij rustig kan overlijden, zonder al die slangen. Maar wat een goede dood is, verschilt van persoon tot persoon. Er zullen mensen zijn die toch liever strijdend ten onder gaan.”

Naar aanleiding hiervan wil desamentafel de volgende stelling aan je voorleggen:

De IC is een ruimte om als patiënt en als professional  te vechten voor het leven. Het is geen natuurlijke omgeving om te sterven. Er is dus altijd een afweging met elkaar te maken. Geen afvinklijstje van die wel en die niet, maar een gesprek het liefst tussen patiënt, naasten en professionals en als dat niet mogelijk is een gesprek tussen professionals en als dat niet mogelijk is, een gesprek met jezelf als professional.  Het is elke keer een nieuwe afweging, een nieuwe keuze, een nieuw besluit.

We zijn benieuwd naar jouw mening.

Digitale Samentafel editie 3: Afvinklijstjes bij eventuele tekorten IC-bedden tijdens pandemie?

2 thoughts on “Digitale Samentafel editie 3: Afvinklijstjes bij eventuele tekorten IC-bedden tijdens pandemie?

  • 21 april 2020 om 13:40
    Permalink

    Dag Feiko,
    Dank voor je reactie. Het roept bij mij wel een vraag op, namelijk wanneer er een tekort is, moeten er keuzes gemaakt worden met het gevolg dat iemand tekort wordt gedaan. Ook al willen we dit niet, zal het soms moeten, maar hoe dan?

    Beantwoorden
  • 3 april 2020 om 22:33
    Permalink

    Het sterven is transformeren uit het leven in het leven. Geboorte is transformeren uit het leven in het leven.
    Het leven is transformeren uit het leven in het leven.
    Waar is gisteren gebleven, waar is morgen en waar is het nu van dit moment?

    De eed van Hippocrates en de samenleving als geheel op deze planneet zijn aan herziening toe. We ontnemen onze eigen vrijheid door de lengte van het aanwezig zijn oneindig te rekken dankzij een eed die geleid heeft tot een miljarden industrie van “gezondheid”:

    Ik zweer bij Apollo de genezer, bij Asclepius, Hygia en Panacea en neem alle goden en godinnen tot getuige, om naar mijn beste oordeel en vermogen de volgende eed te houden:

    Ik zal naar mijn beste oordeel en vermogen en om bestwil mijner zieken hun een leefregel voorschrijven en nooit iemand kwaad doen.

    Nooit zal ik, om iemand te gerieven, een dodelijk middel voorschrijven of een raad geven, die, als hij wordt gevolgd, de dood tot gevolg heeft. Nooit zal ik een vrouw een instrument voorschrijven om een miskraam op te wekken. Maar ik zal de zuiverheid van mijn leven en mijn kunst bewaren. Het snijden van de steen zal ik nalaten, ook als de ziekte duidelijk is; ik zal dit overlaten aan hen die hierin bekwaam zijn. In ieder huis waar ik binnentreed, zal ik slechts komen in het belang van mijn patiënten.

    Mijn leermeester zal ik eren en liefhebben als mijn ouders; ik zal in gemeenschap met hem leven en zo nodig mijn bezit met hem delen, de kunst leren zonder vergoeding en zonder dat daartoe een schriftelijke belofte nodig is; aan mijn zonen, aan de zonen van mijn leermeester en aan de leerlingen die verklaard hebben zich aan de regelen van het beroep te zullen houden, aan hen allen zal ik de grondslagen van de kunst leren.

    Al hetgeen mij ter kennis komt in de uitoefening van mijn beroep of in het dagelijks verkeer met mensen en dat niet behoort te worden rondverteld, zal ik geheim houden en niemand openbaren. Moge ik, als ik deze eed getrouwelijk houd, vreugde vinden in mijn leven en in de uitoefening van mijn kunst, maar moge het tegenovergestelde het geval zijn indien ik hem schend.

    Ik zal mij verre houden van iedere welbewuste slechte daad en van elke verleiding, in het bijzonder van de geneugten der liefde met mannen of vrouwen, of zij vrij zijn of slaaf.

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *