Levenslust
Wereld van verschillen
Leiders deden ons rillen
Zij hielden van hun grenzen
Bouwden muren voor de mensen
Hun ego groeide de bomen te boven
Het was soms moeilijk om in het goede te geloven
Toen kwam er een koningin Corona genaamd
Vanuit het oosten heeft zij haar weg gebaand
Vermanende woorden, ‘wij temmen haar wel’
Maar Corona is gewiekst, haar macht verspreidt zich razendsnel
Leiders verbleken in haar aangezicht
De wereld is anders in haar onzichtbare licht
Beelden van ver, vervreemdend en toch nabij
Een mens als jij en ik, in isolatie onvrij
Eenzaam stervend, alleen in een bed
Verstikkend lijf, de mens op zijn nummer gezet
Tranen van de verpleegster lopen over haar wangen
Moet dit leven nu van mijn keuze afhangen?
Maakbare wereld in verval
Handelen in niet-weten is het geval
Corona trekt zich niets aan van grenzen, van regels en systemen
Als zij wil zal zij haar deel nemen
Mijn brein wordt mistig, maar overleven staat aan


Moeder natuur zal nu haar gang gaan
De vluchtelingen daar als ratten in de val
Ik hoop dat koningin Corona hen sparen zal
Leiders wat hebben jullie gedaan?
Help de mensen die anders vergaan
Wereld van grenzen door Corona verbroken
Ondanks reisverboden zijn we onder elkaars huid gedoken
Een diep verlangen krijgt nu alle ruimte buiten
Stilte, hoor de vogels fluiten
Niet het ego, maar de boom, ze groeit in rust
In heldere lucht waar ze de hemel kust
De natuur verovert haar eigen plek
Bevrijdt zich van het drukkende juk van de mens op haar nek
Vrij, vrij, geen geraas, geen getier
Geen knellende banden voor het menselijk vertier
Stof dwarrelt neer, de lucht wordt zuiver
Ik snuif de lucht op en huiver
Leiders u bent overwonnen
Corona is haar zegetocht begonnen
Uw winst gold slechts de lege geest
Want achter wreed verlies schuilt liefde en hoop nog het meest
Corona geen koningin om van te houden
Maar een fenomeen om je toe te verhouden
In deze wereld van verdriet en eenheid
Van stilte en blijheid
Krijgt mijn geest langzaamaan rust
In deze wereld wil ik zijn vol van levenslust.

Hedwig Kauffman,
stroomversneller

Gedicht levenslust
Getagd op:                                    

One thought on “Gedicht levenslust

  • 20 maart 2020 om 12:49
    Permalink

    MAAR DE LENTE WIST HET NIET….

    Het was begin 2020…
    De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug, Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

    Het was Maart 2020…
    De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

    Maar de lente wist het niet
    En de bloemen bleven bloeien
    En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan En de zwaluwen kwamen terug En de lucht werd roze en blauw Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

    Het was Maart 2020…
    De jongeren studeerden online, vanuit huis Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken Mensen moesten vanuit huis gaan werken Ondernemers kwamen in de problemen De meeste kinderen konden niet meer naar school Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

    Maar de lente wist het niet en het ontsproot Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren Het was Maart 2020

    Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk In de supermarkt waren allerlei schappen leeg Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
    Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

    En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
    En de weken duurden ineens veel langer…
    En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
    De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
    De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

    Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien De Magnolia stond in de knop De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

    En toen…
    Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit Sommigen leerden een nieuwe taal Sommigen ontdekten kunst Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug Anderen stopten met onwetend onderhandelen Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen Anderen ontdekten in hun vastgeroeste relatie opnieuw de liefde van hun leven Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen Mensen herstelden van hun stressvolle leven Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan Gepensioneerd zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen Om 20:00 uur ’s avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

    Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen… En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

    En de lente wist het niet,
    En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit En het werd steeds warmer En er waren veel meer vogels

    En toen kwam de dag van bevrijding…
    De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was En dat het virus had verloren!
    Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
    En toen ging iedereen de straat op…
    Met tranen in de ogen…
    Zonder maskers en handschoenen…
    De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was En de wereld was mooier en liefdevoller geworden En de mensen waren humaner geworden En ze hadden weer waarden en normen De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

    En toen kwam de zomer….
    Omdat de lente het niet wist
    En hij was er nog steeds
    Ondanks alles
    Ondanks het virus
    Ondanks de angst
    Ondanks de dood

    Omdat de lente het niet wist,
    leerde iedereen
    de kracht van het leven…

    Susan Blanco (De Taalrecycler)

    “Geïnspireerd door mensen”

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *